«Μικρασιατική Καταστροφή» στο Μάτι – Άρθρο του κ.Αναστάση Καραμπογιά

Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι τις γεμάτο πόνο εικόνες που εξέπεμψαν οι τηλεοπτικοί δέκτες από την ολοκληρωτική καταστροφή που έλαβε χώρα στο Μάτι. Πέρασαν ήδη περισσότερες από 15 ημέρες, αλλά οι εικόνες αυτές έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μας. 91 άνθρωποι μέχρι σήμερα απεβίωσαν, εκατοντάδες οικογένειες διαλύθηκαν και χιλιάδες περιουσίες εξαϋλώθηκαν. Τίποτα δεν θα…

«Τσίπρας: Ο πρώτος και ο τελευταίος «ηγέτης» της Αριστεράς» – Άρθρο του κ.Βασίλη Φασούλα

Η πρώτη περίπτωση ηγέτη στον παρδαλό χώρο της Αριστεράς υπήρξε ο Αλέξης Τσίπρας. Και αν το σκεφθούμε καλά, δεν ήταν ούτε μόνον συγκυρία, ούτε μόνον τύχη. Επικοινωνιακός, θρασύς, «χαμογελαστό παιδί της διπλανής πόρτας» που θα έπινες τσίπουρο μαζί του και θα μίλαγες χαλαρά από μπάλα, γυναίκες, μέχρι μόλυνση περιβάλλοντος. Επίσης ο καλός και πιστός στην…

«Πιπίλα και Πολιτική, μία ωραία ελληνική ιστορία» – Άρθρο του κ.Βασίλη Φασούλα στη Liberal

Η πιπίλα εκτός από τεχνητή θηλή για βρέφη, αποτελεί μεταφορικώς την κουραστική επανάληψη συγκεκριμένων συνθημάτων για μεγάλους ανθρώπους που, κατά την γνώμη τους πάντοτε, δεν είναι εγκεφαλικώς βρέφη. Στην περίπτωση του ΠΦΑ πρωθυπουργού Αλέξη, η λέξη αυτή χρησιμοποιείται με αμφότερες τις σημασίες. Όλοι γνωρίζομε και μη αυταπατώμεθα, ότι η αυτοκριτική η οποία αδιάστικτα οδηγεί στην…

«Ελλειψη και πλησμονή» – Άρθρο του πρώην υπουργού κ.Αλέκου Παπαδόπουλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Σήμερα η χώρα θα έπρεπε να δονείται υπό το βάρος των μεγάλων αλλαγών σε όλα τα πεδία. Να εκσυγχρονίζεται και να προσαρμόζει τις δομές και τις λειτουργίες της. Η κοινωνία μας μοιάζει απαθής και παραιτημένη. Η ατμόσφαιρα που σήμερα μεταδίδει το πολιτικό σύστημα οδηγεί σε νέα παλινδρόμηση. Χρειαζόμαστε αυτή την ώρα νέα ζωτικότητα και αυτή…

Φυλαχτείτε! Έρχεται συγγνώμη από Τσίπρα…

Είχαμε πρόσφατα τη θλιβερή εμπειρία να αντιληφθούμε εκ νέου ότι η πολιτική ηγεσία είναι βαθιά νυχτωμένη, αποκομμένη από τον λαό και τα προβλήματά του, ανίκανη και επικίνδυνη. Κατώτερη των περιστάσεων και λίγη. Αυτό συμβαίνει συχνά και ιδίως σε χώρες που βρίσκονται σε κατάσταση κρίσης και γενικευμένης παρακμής. Το έχουμε ίσως συνηθίσει, αν και δεν θα…

«Μαζί τα χτίσαμε» – Άρθρο του κ.Βασίλη Παυλίδη στο Βήμα

Ναι, ο βασικός ρόλος σε μια δημοκρατία είναι αυτός του πολίτη. Ο πιο τιμητικός και πιο σπουδαίος. Κι έχει σημασία πώς πράττουμε ως πολίτες σε κάθε έκφανση της κοινωνικής μας δράσης και ακόμα περισσότερο πώς ψηφίζουμε όταν έρχεται η ώρα. Αυτό που ρίχνουμε στην κάλπη αυτό λαμβάνουμε αργότερα σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια. Αρκεί κανείς να…

Πόσα θύματα χρειάζονται για να καταλάβουμε; – Άρθρο του Θωμά Παπαλιάγκα στο capital.gr

1. Γιατί να πρέπει να συζητάμε τόσο θεμελιώδη ζητήματα, όπως το κράτος, μόνο μετά από μεγάλες τραγωδίες; Το σημερινό πολιτικό σύστημα θα συζητήσει για μία ακόμη φορά υποκριτικά για τα αίτια, όμως τίποτε δεν θα κάνει ούτε για την εξάλειψη του κομματικού κράτους ούτε για την αξιοκρατία. Το πολύ-πολύ να μοιράσει για μία ακόμη φορά…

Mαχόμενος το «κράτος» του homo syrizaios – Άρθρο του Βασίλη Φασούλα στο liberal.gr

Φοιτητής την δεκαετία του ‘90 θυμούμαι ακόμη κάποια πράγματα. Ένα από αυτά ο δίσκος των Τhirty Dirty : «Η συνωμοσία των Μετρίων». Μου έχει εντυπωθεί  το ρεφραίν: «Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε τα χρόνια μας τον τόπο μας, την γλώσσα, και τα όνειρά μας. Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε τον ρόλο μας και ρόλο στους…

«Η εικονιστική κοινωνία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και η γενιά της κρίσης» – Άρθρο του κ.Θωμά Παπαλιάγκα

Η γενιά που μεγάλωσε μέσα στην κρίση, σε ένα περιβάλλον γενικής παρακμής, απαισιοδοξίας, καχυποψίας και απαξίωσης των θεσμών, δεν ελπίζει σε τίποτα. Ονειρεύεται τη φυγή της στο εξωτερικό, την οποία βλέπει ως μόνη διέξοδο. Μέσα στη γενική αυτή άρνηση, καθώς ανήκει στην πλειοψηφία της στον νέο τύπο ανθρώπου της εικονιστικής κοινωνίας, στον οποίο θα αναφερθούμε…

67.500 προσλήψεις στο δημόσιο επί ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ – Άρθρο του κ.Δημήτρη Γκιόκα

Η υπέρογκη αύξηση των δημοσίων υπαλλήλων τα έτη 1980-2010 υπήρξε μια από τις κύριες αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Στα πλαίσια της πελατειακής λογικής και της αντίληψης περί κράτους – κομματικού φέουδου, δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις γίνονταν κάθε χρόνο. Ακόμα και μετά τη θεσμοθέτηση του ΑΣΕΠ το πολιτικό σύστημα έβρισκε τρόπους να το παρακάμπτει…